فردا دستهای عاشورا یک بار دیگر از دشت دلها می روید و زنجیر  عاشقانه ترین پیوند ها بر دوش شهر میکوبد یکبار دیگر داغ دلدادگی ها تازه می شود و چشمها چشمه میشوند و می جوشند!

درد دودمان مظلوم ترین مقتدای آزادی یک بار دیگر بر جان جهان آتش می گشاید.

تجمع عظیم ملائک در کربلا بر پا می شود و کاروان خونفشان شهادت صدای حرکتی دوباره را در این جهان پژمرده طنین انداز می سازد و شورش محور انگیز عاشورا تجدید می شود.

حسین(ع) تنها نبود. این جهان بود که بعد از او تنها شد.

حسین(ع) غریب نبود.این آسمان بود که بعد از او غریب شد حسین(ع) تشنه نبود این آب بود که بعد از او تشنه شد.حسین(ع) را نکشتند.حسین(ع) مصدر حیات بود و هستی را حیات بخشید.

کربلا کویر نبود بهشت بود.عاشورا روز نبود روزگار بود. زمانی بود به درازای قیامت ضرب آهنگ دستها و سینه های ما شیون زنجیرها و دوشهای ما شکایت از حقیر ترین قاتلان نیست، سهمگین ترین سوگندهای پیروی است.

نوحه های ما، ناله های بینوایی نیست، نفیر سترگترین آموزه های الهی است.شکی در اشکهای ما نیست ،سیلان این اشکها، سیلان سلاله ای است جان برکف پاکباز و دل آگاه .شام غریبان شب بی کسی نیست (صبح صادق) قرآن است.

زینب اسیر نیست .پیامبر است.فرات رودخانه نبود،فوران فهم عمیق عاشقانه ترین موجهای مردانگی بود اگر نه کلام اقیانوس چگونه تاب دستهای بریده مردمی چنان عباس را داشت؟ انجا گودال نبود،قتلگاه نبود،اگر نه قطعه ای از زمین چگونه خورشیدی را بر می تافت ؟و خطبه های حسین(ع) کلام بشر نبود الهام بود.نینوا صحرا نبود. برین تاب بود.ایران ما امتداد کربلا است روز عاشورا هنگامه به بار نشستن خون در سوگ پرپر شدن گلهای محمدی است.

روز عاشورا روز وصل یاران دلباخته حق به حق است . روز عاشورا روز استقامت در دین به بلندای صراط المستقیم است.روز عاشورا روز تماشای چگونه مردن برای یاد گیری چگونه زیستن است. روز عاشورا روز محرم شدن در حرم محرم است.روز عاشورا روز پایداری در وفا داری در عصر غروب دین در روزگار بی تفاوتی هاست.

***********************************